Administratie

Bankafschriften tot 1993 shredderen…
Droom: vakantie Versailles
We staan op het punt om op vakantie te gaan. We zijn op een strand waar pap met de daar los rondlopende hertjes speelt. Naast ons is het gemeentehuis van het dorp waar we op vakantie zijn. Het heeft een naar mijn gevoel Limburgse naam, en op het bord wordt gevraagd het gemeentehuis niet te verwarren met het vakantiehuisje van de buurman. Dat zou makkelijk gaan, want het is een stacaravan met een zelfgebouwd serretje ervoor.
Voor het huis staat mijn auto. Het is een Renault Alpine A310-achtig geval met een raar rechthoekig ding voor de rechts-zittende bestuurder. Er zit een trekhaak en een caravan achter. Ik loop erlangs en zie ineens dat een bende meiden vanalles met die caravan aan het doen zijn. Ik loop het huis binnen (lijkt op Rümkehof 4) en vraag aan mijn ouders wat daar aan de hand is.
We zijn in een groot gebouw. Ergens beneden. Er wordt dancemuziek gedraaid, vanaf een oude, donkergrijze Mac laptop. De DJ heeft een flash-interface met erg grote knoppen voor deze avond gemaakt, dan kan ze de nummers in het donker beter vinden. Een nummer stond in de voorgrond toen we er langs liepen op weg naar buiten. Het was een bekend nummer of een bekende artiest, dus ik vroeg Sanne: “raad eens van wie er ook een nummer op stond?” en Sanne zegt: “Road-hoes” (terwijl het oorspronkelijk Roadhouse was, dus met twents Hoes voor huis). Dat was precies wat de DJ er ook voor had ingevuld. We gaan de trap op en komen uit in een grote, hoge hal met grote, hoge ramen (beetje als Versailles). Als we naar buiten willen staan daar net een stel kinderen te spelen; maar ze doen de grote houten deuren met glas er koperen beslag zelfs voor ons open. Als we buiten staan zeg ik tegen Sanne: “en morgen moet ik weer werken” waarop Sanne zegt: “maar we zijn nog maar net op vakantie!”. En ik denk: dat klopt, hoe zat dat nou? hoe lang zijn we eigenlijk al weg? of moeten we nog gaan? En ik kijk naar de bijgebouwen met rond-lopende muren van Versailles verderop.
Droom: Feest - A1 - autorit
tot 7:00
Ik ben op een feest in de woonkamer van een rijtjeshuis. CM, AA, JW, Sanne zijn er ook. Het feest duurt de hele nacht lang, totdat het weer licht wordt. Ik loop van de achterkant van de kamer langs een grote groep mensen naar voren. Het is stampvol, ik kan er haast niet langs. Het is vooral een feest van Dire straits fanaten, en ik zeg maar weer eens tegen Anouk dat ik het eerste album het beste vond. Overal lopen mensen met baseballjassen aan, van die zwarte met witte mouwen. De meesten hebben er zelf Apple-logo’s op gezet. Joop Visser speelt live, hij zingt een klanklied: “tiktiktaptoooo”. Iedereen vindt het geweldig, ik vind het meer als een vroege versie van Henk Westbroek klinken. We liggen nu op bedden voorin de kamer en we kondigen aan weg te gaan, want het is al bijna licht buiten. Iemand doet het licht uit omdat hij vindt dat het al dag is, maar het is nog te donker daarvoor.
tot 9:30
Ik zit op een bankje voor het a1-gebouw op Boswinkel in de zon. Het is koud, het lijkt winter te zijn. T en zijn tweelingbroer Tjeerd komen aanlopen. (T werkte op het Ryksargyf maar heeft geen tweelingbroer). Ik praat in het Fries met Tjeerd. Met Sanne ga ik verder naar tante T, die een vakantieboerderij erbij heeft. Ik kan niet zo goed zien, kan nauwelijks mijn ogen open houden, kan nauwelijks mijn evenwicht bewaren. Sanne en ik gaan elk met onze eigen auto, Sanne eerst; vanuit de Oosterstraat gaat ze rechts de Laaressingel op (terwijl je voor Fleringen beter naar links kunt), ik ga erachteraan. Dan draait ze ineens om , ik kan niet zo snel omdraaien, dus blijf ik wat achter. Het is erg zonnig. De weg gaat rechtdoor, maar ik ga daar niet heen want dan kom je in een kuil met twee fietspaden dwars erdoor waar je overheen moet springen met je auto. Sommige auto’s doen dat ook, maar ik niet. Onderweg hoor ik een nummer van Cream, waarin Clapton en Bruce indianengezangen doen. Ik kom de boerderij binnen, en ga naar de eerste verdieping (lijkt wat op de TO laagbouw eerste verdieping bij ISM). Meteen rechts is er een keuken met een fornuis, boven aan de trap. De eerste verdieping is eigenlijk een soort galerij. Ik weet ergens wel dat we al gegeten hebben, maar ik wil zo graag koken voor Sanne. Ik heb weer heel veel moeite om bij te blijven, om te blijven staan, en om mijn ogen open te houden. Ik roep om Sanne, maar die is er nog niet. Een blonde dame wil naar de wc, naast de keuken, maar weet niet of die bezet is of niet; de deur is half open maar zit vast met een haakje. Hij was bezet, nadat ik testte; een man in een grasgroene pyjama komt naar buiten. Ik roep nog eens om Sanne, en nu is ze er; ze komt van beneden naar me toe. Ze ondersteunt me om naar de slaapkamer te komen; ik durfde niet alleen over de galerij te wankelen. Doe nu mijn ogen dicht. De eerste slaapkamer lijkt bezet, en de tweede ook. Er liggen donkergrijze dekens op de tweepersoons bedden; muren zijn wit, plafond is schuin, we zijn dus vlak onder het dak.Met pap en mam rijden we over de snelweg, naar de Randstad. Het is weer heel erg zonnig. Op een bepaald moment komen we een dorpje binnen met al wat langer geleden witgepleisterde huizen, die nu dus al wat gebrokener wit zijn. Het zijn oude huizen, begin 20e eeuw en ouder; we gaan op een plein af, en ik merk dat we niet meer rijden maar lopen, en dat mam weg is, en dat de weg een klinkerweg is geworden, en geen snelweg meer is. Op de huizen staan grote oude reclame-schilderingen. Rechts van de weg is een open plek tussen de huizen, waar je uitkijkt op een brede, glooiende, ondiepe vallei. We staan onder een oude boom op een kruising, en overleggen waar we heen moeten. Ik zie een advertentie voor QuarkXpress 5, met een oude zwart-wit foto van een powermac toren erbij en denk: dat is oud, die heb ik allang eens gehad.
Huphop
Eens in de zoveel tijd moet er kennelijk weer een hersenloos dansje met een bijpassend geestdodend muziekje komen. Denk maar eens aan de vogeltjesdans, de Kabouter Plop-dans, de Macarena… en nu is er dus Las Ketchup. Alsof dat niet genoeg is heeft Corry Konings met de één of andere pief daar een nederlandse versie van gemaakt. We zullen dus wel weer doodgegooid worden met dat nummer met bijbehorende clip, maar kennelijk is dat nog niet genoeg: er moet ook een kekke fles-animatie bij. Design by Franske.
(via mijnkopthee)
Lakenvelders

Waar komen die vandaan?
Beestachtige Bush
Zoals al een tijdje bij Mijn kop thee te lezen is, vinden sommige mensen, ondersteund door foto’s, dat Bush op een aap lijkt. Maar er zijn ook mensen die een stuk verder gaan; die vinden dat Bush een reptiel is! Quote:
She talks about being with George Bush, and him saying that they were an extraterrestrial race that came from a “far off space place” who’d taken over the world, and no one realized it because they look human. But, she said, he changed in front of her into a reptile.
(Er is overigens nog behoorlijk wat over te vinden met Google.)
Locked in an Orwellian eternal war
Terwijl ik voor de zoveelste keer Bush tegenkwam op de NOS nieuwssite, alwaar hij verkondigde dat de oorlog tegen het terrorisme nog lang zal duren, moest ik heel sterk aan Orwell’s 1984 denken. Ook daar waren de landen verwikkeld in al jaren voortslepende oorlogen, waarbij de redenen voor die oorlog allang niet meer duidelijk waren. Het lijkt erop dat we sinds Bush Sr. al in zo’n situatie zijn verzeild geraakt.
In George Orwell’s 1984, Oceania
in which Britain is “Airstrip One” is engaged in eternal war with Eastasia. Victories are constantly announced by the British government. Our battle with Eastasia, over the years, has become routine. In George Bush’s 2001, the West is engaged in eternal war with Iraq. The “degrading” of Iraq’s forces is constantly announced by the American and British governments. And on Friday, the mission of the planes, which have been bombing Iraq for 10 years, was officially announced by the American President as “routine”.
Sexy soepkip
Wat zou een bedrijf als Christine le Duc nou willen met het domein soepkip.nl?
In elk geval geen site maken, want www.soepkip.nl doet het niet.