Knurpslog

Berichtte Polski deze week nog vol trots dat zijn site van bij Kwaadbloed overgaat op een hosting op zichtzelf, vandaag blijkt dat ze hun datalimiet overschreden hebben. Ook Linkdump.be ligt eruit… sterkte daar!

En het volgende pand is alweer aan de beurt… Laaresstraat nummer 17 is niet meer.

Via het internet te beluisteren: een compositie die zal duren van 1 januari 2000 tot en met 31 december 2999. Ik vraag me af wat er tegen die tijd van de huidige technologie wordt gedacht, en of er nog wel een infrastructuur ligt waarover dit beluisterd kan worden.

Ik kan in elk geval nu de stream niet ontvangen… weer een paar seconden van dit meesterwerk dat ik in geen duizend jaar terug zal horen! :-)

voor de beste song van het jaar bij de vpro. Mijn lijstje:

1. Queens of the Stone Age - No One Knows

2. The White Stripes - Fell in love with a girl
3. JunkieXL vs. Elvis - Little less conversation (eigenlijk geen echt nieuw nummer, maar ik vind hem gewoon errug goed, ook al is ie nog zo commercieel van klank…)

(via Mijn kop thee)

Met pap, mam en Sanne rijd ik naar Spanje toe. Spanje is net over de grens, bij Gronau, de snelweg op naar Oberhausen; bij de eerste rotonde kom je dan in Frankrijk, en bij de tweede rijd je Spanje al in. Wat we daar doen ben ik al weer vergeten. Als we teruggaan van de Middellandse Zeekust stoppen we bij een eenvoudig huisje aan de snelweg die lijkt op een cafeetje maar misschien ook wel flessen drinken verkoopt (een cantina?). We gaan er naar binnen. De inrichting is ouderwets, jaren 70, met eenvoudige houten tafels en stoelen. De ober komt naar ons toe, en ik begin in het Spaans tegen hem te praten: “Buenos Dias! Un flasco de agua, por favor!” Ik kom niet uit mijn zinnen, heb geen grote woordenschat, maar toch probeer ik het verder, hoewel ik weet dat pap prima spaans kan. Uiteindelijk geef ik het op, als de ober er al blijk van geeft dat hij eigenlijk vindt dat we een hopeloze zaak zijn. Pap neemt het over, en dan blijkt dat we er alleen maar iets kunnen drinken. Een fles drinken kopen kan niet, en nadat dat duidelijk is geworden negeert men ons. We gaan dus maar weer naar buiten. Mam en Sanne lopen alvast naar de auto terwijl pap en ik nog bij de deur van de cantina blijven staan. Ineens is er naar het zuiden toe een harde knal, en als we lang de weg terug naar de bergen kijken zien we dat een deel van een bergwand loslaat en naar beneden stort. De lawine komt net niet op een dorpje terecht. Pap en ik kijken mekaar aan met een blik van: “wat was DAT nou?”. Even later zegt pap: “er komen hier klinkers voorbij zetten!”, en inderdaad, er huppelen stenen naar beneden van de helling waarop wij staan. En dan blijkt dat er ook een aardverschuiving op ons af komt, dus we rennen de straat over, de heuvel aan de overkant op. Als we tussen de witte huizen van het dorpje daar zijn aangekomen staan we weer stil.
Sanne en ik rijden in de auto terug. Ik ben verbaasd, want ik dacht dat we over de snelweg waren gekomen; maar dit is een brede zandweg. We komen nog goed vooruit omdat het zo’n aangestampte zandweg is, geen los zand. Plotseling komen we bij een brug over een kloof, die ik me ook al niet kan herinneren van de heenweg. Hoe diep de kloof is kan ik niet zien. Sanne is er heel erg bang voor, en wordt nog banger als ik aan de linkerkant van de pijlers de brug oversteek, over het zandpad dat naast de hoofdweg over de brug heenloopt. Aan de overkant van de brug is het pad zo smal als onze auto geworden, en is het wegdek los zand geworden. De weg loopt een dicht, donker bos in.

Deze Random Personal Picture Finder™:
All this thing does is create a random number and slap it into a filename that has the structure used by default in a few different digital cameras and feed that to Google Images.
(via Uren.Dagen.Nachten)

Amerika stelt voor de handel in ivoor weer toe te staan:

Members of the international nongovernmental coalition Species Survival Network were “shocked” to hear the United States offer a plan today that would allow for a renewed international commercial trade in stockpiled elephant ivory within the next three years.

(via Mijn Kop Koffie)

Beetje mosterd na de maaltijd, maar eerder kwam ik er niet langs. En het is ook nog wel iets dat ie er nog steeds zo bijligt, deze 150 jaar oude boom die finaal uit elkaar is gewaaid tijdens de zware storm van vorige week. Het was een prachtige boom met een volle kruin, en die kruin is hem waarschijnlijk ook fataal geworden. Veel bladeren vangen ook veel wind…

Meer foto’s onder de link… Continue reading…